Is dit nu mijn leven? Mijn reis met Reiki deel 2

Ik dacht; Is dit nu mijn leven?

Ik was pas op de helft van mijn leven.

En ik had al vijftien jaar pijn.

Moest dit nog tientallen jaren zo doorgaan?

Die avond las ik een boek over chronische pijn.

En de volgende ochtend gebeurde er iets wat achteraf een enorme wending in mijn leven zou blijken te zijn.

Het was de eerste dag van de lente.

Ik weet het nog precies.

Ik opende Google.

Ik wilde weten:

 

Wat zijn nog meer mogelijkheden voor mij?

 

Ik wilde niet opnieuw revalideren.

Ik had injecties gehad.

Ik was geopereerd.

Ik had mijn leven aangepast.

Ik had medicatie gebruikt.

Wat was er nog?

Ik zocht.

En helemaal bovenaan in de zoekresultaten van google stond:

 

Reiki 1 cursus

 

Ik weet niet precies waarom.

Ik weet niet waarom juist dat mijn aandacht trok.

Maar ik klikte.

En eigenlijk hoefde ik geen seconde na te denken.

Er was iets in mij dat zei:

 

Dit ga ik doen.

Een innerlijk weten

 

Ik schreef me in voor Reiki 1.

 

Daarnaast zag ik ook dat er een opleiding was tot holistisch therapeut en coach.

En ook daar kwam datzelfde gevoel.

 

Dit ga ik doen.

 

Mijn hoofd kwam natuurlijk meteen met allerlei vragen.

 

Kan ik dit wel?

Past dit wel in mijn leven?

Heb ik hier wel tijd voor?

En eerlijk is eerlijk: het was ook een behoorlijke financiële investering.

 

Maar diep vanbinnen wist ik het.

Ik ging dit doen.

En niemand zou me tegenhouden.

Een maand later schreef ik me in voor de opleiding tot holistisch therapeut en coach.

Ondertussen behaalde ik Reiki 1.

Daarna Reiki 2.

En uiteindelijk de Reiki Master.

 

Ik leerde Reiki geven aan anderen.

Maar misschien nog belangrijker:

 

ik leerde mezelf behandelen.

 

Ik begon steeds meer te luisteren naar mijn lichaam.

Naar wat het vertelde.

Naar wat ik voelde.

Naar wat er onder mijn klachten zou kunnen liggen.

Niet alleen maar proberen de pijn weg te krijgen.

Maar mezelf werkelijk leren kennen.

 

En toen gebeurde er iets wat ik nooit had verwacht

 

Op een bepaald moment behandelde ik mezelf met Reiki.

Zoals ik dat inmiddels vaker deed.

En ineens kwam het besef.

Heel simpel.

Heel onverwacht.

 

Hé…

Ik voel geen pijn.

 

Ik was verbaasd!

Want vijftien jaar lang was pijn mijn uitgangspunt geweest.

Mijn lichaam deed pijn.

Mijn rug deed pijn.

Mijn zenuwen deden pijn.

Mijn leven werd mede bepaald door pijn.

En ineens was er…

 

geen pijn.

 

Niet omdat ik mezelf had wijsgemaakt dat de pijn er niet was.

Niet omdat mijn geschiedenis ineens niet meer bestond.

Maar omdat ik me realiseerde dat mijn lichaam iets anders liet ervaren.

Een stilte die ik bijna vergeten was.

 

Weten hoe dit verder gaat? Lees deel 3 van mijn Reiki-reis